Student Riding Nation Cup Lyon 2009
Spotkaliśmy się w Pniewach i po symbolicznej lampce szampana w
wyborowych nastrojach ruszyliśmy w długą podróż. Po dotarciu na miejsce
udaliśmy się na kolację, gdzie poznawaliśmy i integrowaliśmy się z
pozostałymi uczestnikami Pucharu Narodów.
Pierwszego dnia, czyli w piątek odbyła się pierwsza próba ujeżdżenia,
Którą był trzyosobowy kadryl. Polski team stanowili Agnieszka Maciołek,
Izabela Zmysłowska i Filip Poszumski. Ewelina Dulewicz startowała w
teamie międzynarodowym razem z dwoma szwedzkimi zawodniczkami. Kadryl
polskiej reprezentacji wypadł bardzo dobrze. O dużym pechu może mówić
Agnieszka Maciołek, której koń zakulał. Sędziowie jednak nie przerwali
startu i na kulawej klaczy Agnieszka musiała kontynuować czworobok.
Doskonale pojechał Filip, który zdecydowanie wygrał pierwszy konkurs,
uzyskujący tym samym kwalifikację do następnego etapu. Nasze zawodniczki
również pojechały bardzo dobrze i uzyskały wyniki ponad 60% i niewiele
brakowało a również dostałyby się do kolejnego etapu. Pozostało nam
jednak kibicowanie Filipowi, który swym świetnym przejazdem w drugiej
próbie ujeżdżenia, gdzie uzyskał najwyższy wynik zawodów 76% przeszedł
do półfinału.
Wieczorem odbyła się impreza, w której wszystkie ekipy miały promować
kraje swego pochodzenia. Jednakowe koszulki i polskie flagi namalowane
na policzkach sprawiły, że nasz team wyróżniał się na tle innych ekip
wspaniale reprezentując nasz kraj.
Drugi dzień to próba skokowa. W pierwszym parkurze oceniany był styl
przejazdu. Należy dodać, że na rozprężenie przewidziane było 4 minuty w
tym jeden skok na stacjonacie i jeden na okserze, a konie, głównie z
francuskiej szkółki były losowane tak samo jak w próbie ujeżdżenia.
Najlepiej poradziła sobie Izabela Zmysłowska dosiadająca dużego
kasztana, która czystym i bardzo dobrym stylowo przejazdem
zakwalifikowała się do kolejnego etapu, mimo że na szeregu urwało jej
się strzemię. Za mocne wędzidło klaczy, na której jechała Agnieszka
Maciołek spowodowało jej nerwowość i mimo dużych starań Agnieszka nie
zakwalifikowała się. Ewelina Dulewicz jadąca w teamie International II
wylosowała polskiego, łaciatego konia Jelonek, którego imię po francusku
brzmiało "Żelenek", co wywołało sporo uśmiechów w polskiej ekipie. Dobry
stylowo przejazd dawał nadzieję na awans, jednakże zrzutki nie pozwoliły
także Ewelinie przejść dalej. Najwięcej braw zebrał Filip, który
wcześniej niewiele skakał i mimo długich nocnych rozmów o specyfice
skoków ("trzymaj kontakt i galopuj":) nie ukończył parkuru. Wiadomym
jest, że łatwiej pojechać skoczkowi ujeżdżenie, niż dresażyście parkur.
Popołudniu zaczęła się druga próba skoków, do której zakwalifikowała się
tylko Iza. Prezentacja koni skokowych spowodowała lekki niepokój, gdyż
pokazywane konie nie były łatwe ani dokładne, a liczył się przede
wszystkim czysty przejazd a przy równej liczbie punktów karnych
decydował styl. Na szczęście czysty i ładny stylowo przejazd Izy, która
jako jedyna na tym koniu przejechała na zero pozwolił zagrać się do
niedzielnych finałów.
W doborowych nastrojach, mając dwóch zawodników zakwalifikowanych do
półfinałów ruszyliśmy na imprezę przebieraną, której motywem było
"pidżama party". Oryginalne stroje ala "ciotka-klotka" wywoływały ogólne
poruszenie i uśmiechy wśród innych ekip, które zazdrościły nam
pomysłowości i fantazji. W świetnych humorach zakończyliśmy zabawę
dopiero nad ranem.
W niedzielę od rana rozpoczęły się półfinały w ujeżdżeniu. Tym razem
były przygotowane jedynie dwa konie na sześciu zawodników, i najlepszy
zawodnik z danego konie kwalifikował się do finału, w którym jechały już
tylko dwie osoby. Filip trafił na 6-letnią, trakeńską klacz, która
zdecydowanie bardziej była skokowa niż ujeżdżeniowa. Jej temperament
ukazał się już podczas pierwszego przejazdu, gdzie zdecydowanie
odmawiała wykonywania półpiruetów. Jednakże spokój i wspaniała jazda
Filipa, który jechał na niej jako drugi pokazały dopiero bardzo dobry
ruch tej nerwowej klaczy. Mimo świetnego przejazdu Filip przegrał z
jadącą po nim na tym samym koniu belgijską zawodniczką, która
precyzyjnie i spokojnie poprowadziła już lekko zmęczoną klacz. Filipowi
przypadło trzecie miejsce, które jest również dużym sukcesem na zawodach
takich jak Puchar Świata Studentów. Teraz już pozostało nam tylko czekać
na popołudniowe półfinały skoków. Iza skoncentrowana, lecz w świetnym
nastroju obserwowała prezentowane konie. Podobnie jak w ujeżdżeniu
przygotowane zostały dwa na sześciu zawodników i przechodziła jedna
osoba z najlepszym wynikiem z danego konia. Iza okazała się
bezapelacyjnie najlepsza na swoim wałachu, gdyż znowu jako jedyna
pojechała bezbłędnie i tym samym zagrała się do finału. Szał radości
zagościł w całej ekipie z polski, gdyż wiedzieliśmy, że Iza w najgorszym
wypadku będzie druga, co już byłoby doskonałym rezultatem. Zdenerwowani
i pełni nadziei czekaliśmy na prezentacje finałowych koni.
Przyprowadzone dwa kasztany rasy selle france przedstawione zostały jako
konie chodzące na co dzień konkursy 130/140. Niestety jeden z nich nie
tylko zrzucał wszystko, ale także nie chciał nawet podejść do żadnych
płotków i podmurówek, nie wspominając o rowie z wodą. Tym razem
sędziowie i organizatorzy zareagowali i po półgodzinnej przerwie
przyprowadzili innego konia, który zdecydowanie lepiej radził sobie z
wysokością i nie bał się płotków.
W finale Iza spotkała się z irlandzką zawodniczką, która startuje w
konkurencji WKKW. Każda z nich miała po jednym przejeździe na każdym z
dwóch koni. Trudny technicznie parkur 125cm wysoki był nie lada
wyzwaniem, gdyż należy pamiętać, że zawodniczki mogły skoczyć raz
stacjonatę i raz okser przed wjazdem a na danym koniu siedziały tylko 4
minuty. W pierwszym przejeździe Irlandka źle wjechała w szereg i rosły
kasztan odmówił skoku, a Iza zrobiła jedną zrzutkę. Drugi nawrót finału
był decydujący, więc mocno trzymaliśmy kciuki. Iza również w drugim
przejeździe zaliczyła jedną zrzutkę. Teraz wszystko zależało od
przejazdu irlandzkiej zawodniczki, ponieważ jeśli przejechałaby na
czysto byłaby lepsza od Izy. Gdy spadł pierwszy człon szeregu naszą
ekipę ogarnęła ogromna radość, gdyż wiedzieliśmy, że Irlandka miała
zatrzymanie więc Iza będzie od niej lepsza.
Prawdziwa euforia nastąpiła dopiero podczas dekoracji, gdy oficjalnie
wyczytano wyniki. Filip trzeci w ujeżdżeniu, a Iza wygrała skoki.
Dodatkowo polska ekipa otrzymała nagrodę "The Best Supporting Group" za
wspaniały doping niezależnie od wyniku naszych jeźdźców i towarzyskie
zachowanie wobec innych teamów. Doskonały rezultat. Po wręczeniu flo
postanowiliśmy zgodnie z polską tradycją wykąpać zwycięzców w rowie.
Pozostali zawodnicy z innych krajów z lekkim niedowierzaniem patrzyli
jak niesiemy Izę w butach w stronę rowu. Również Filip zaliczył kąpiel
jak i Ewelina. Gromkie brawa otrzymaliśmy także za kąpiel zwyciężczyni
ujeżdżenia, która poprosiła tylko o pozwolenie na zdjęcie butów. Mokrzy
ale szczęśliwi wsiedliśmy do naszego busa świętując cała drogę powrotną
niewątpliwy sukces polskiej ekipy na tegorocznym Pucharze Narodów .